کیاپرس /دبیر اجرایی ششمین همایش بینالمللی و چهاردهمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران اظهار داشت: زیستفناوری امروز بهعنوان یکی از موتورهای محرک توسعه علمی و اقتصادی، نقشی اساسی در حل مسائل کلان بشری از سلامت تا کشاورزی و صنعت ایفا میکند.
به گزارش کیاپرس، محدثه رهبران افزود: این روند جهانی، در کشور عزیزمان ایران نیز با تکیه بر سرمایه عظیم انسانی و توان علمی، به شکوفایی و دستاوردهای قابل توجهی انجامیده است. در همین راستا، ششمین همایش بینالمللی و چهاردهمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران، از ۳۰ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در کرج و در مرکز همایشهای مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر برگزار میشود.
وی بیان داشت: این رویداد بستری فراهم میسازد تا دانشگاهیان، پژوهشگران و صنعتگران در کنار یکدیگر به بررسی دستاوردها و تبادل ایدهها بپردازند و چشماندازهای تازهای را برای آینده ترسیم کنند. استقبال گسترده از این همایش، خود گویای جایگاه آن در جامعه علمی کشور است.
وی با اشاره به اخذ مجوز امتیاز باز آموزی برای کلیه گروه های پزشکی در این کنگره افزود: انرژی علمی پژوهشگران و دانش پژوهان این رشته ، بهویژه در نسل جوان پژوهشگران جلوهگر است. بیش از ۴۰ انجمن علمی دانشجویی و شمار قابل توجهی از دانشگاههای کشور بهعنوان حامیان همایش مشارکت دارند. این حضور پررنگ، نشاندهنده نقش بیبدیل دانشجویان و دانشگاهها در شکلدهی آینده زیستفناوری کشور است و نوید بخش آیندهای روشن و همراه با پیشرفت برای علم زیست فناوری در کشور خواهد بود.
رهبران ادامه داد: در کنار برنامههای علمی، بخش نمایشگاهی همایش نیز با حضور شرکتهای فعال در حوزه زیستفناوری برگزار میشود. این بخش، پلی میان دستاوردهای علمی و ظرفیتهای صنعتی ایجاد کرده و فرصتی ارزشمند برای معرفی فناوریها، محصولات نوین و شکلگیری همکاریهای تازه فراهم میآورد.برای تقویت این جریان، مجموعهای از کارگاههای تخصصی پیش و در طول همایش برگزار شده است. این کارگاهها به موضوعات نوظهور در زیستفناوری میپردازند و فرصتی برای یادگیری عملی و بهروزرسانی دانش شرکتکنندگان فراهم میآورند.همچنین، نشستهای موضوعی در طول همایش برگزار میشوند. این نشستها با حضور دانشگاهیان و صنعتگران، مسیرهای عملی انتقال دانش از پژوهش به صنعت را بررسی کرده و زمینه تعامل و همکاریهای علمی و صنعتی را تقویت میکنند.
در نهایت، ارزش این گردهمایی تنها در مقالات و سخنرانیها خلاصه نمیشود، بلکه در شبکهای از ارتباطات علمی و همکاریهای نوین است که میان پژوهشگران، دانشگاهها و صنعتگران شکل میگیرد. این ارتباطات میتوانند به پروژههای مشترک، توسعه فناوریهای نو و ارتقای جایگاه ایران در عرصه منطقهای و جهانی بینجامند.